معنی تهایط | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

تهایط. [ ت َ ی ُ ] ( ع مص ) گرد آمدن واصلاح امور کردن قوم میان خود. ضد تمایط. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

گرد آمدن و اصلاح امور کردن قوم میان خود ضد تمایط