لغت نامه دهخدا
تهارش. [ ت َ رُ ] ( ع مص ) در یکدیگر افتادن سگان. ( زوزنی ). برآغالانیده شدن سگان بر یکدیگر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
تهارش. [ ت َ رُ ] ( ع مص ) در یکدیگر افتادن سگان. ( زوزنی ). برآغالانیده شدن سگان بر یکدیگر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
در یکدیگر افتادن سگان بر آغالانیده شدن سگان بر یکدیگر