تنویع

تنوع، گوناگونی

یکنواختی، یکدستی

تنویع. [ ت َن ْ ] ( ع مص ) گوناگون کردن. ( دهار ) ( از اقرب الموارد ). || جنبانیدن و زدن باد چیزی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

گوناگون کردن. یا جنبانیدن و زدن باد چیزی را.