تمیمی تقی الدین بن عبدالقادر

[ویکی نور] تقی الدین بن عبدالقادر تمیمی، معروف به غَزّی، عالم و قاضی حنفی اهل مصر در قرن دهم و یازدهم بوده است. در 950 به دنیا آمد و تحصیلاتش را نزد تعداد زیادی از علمای آن زمان گذراند. از استادان و شاگردانش نامی ذکر نشده و اطلاعات زیادی از زندگی وی موجود نیست. وی در اوایل از پذیرش منصب قضا امتناع می ورزید، اما بعدها مدتی قاضی شهرک جیزه (در مغرب فسطاط مصر) و توابع آن شد. پس از مدتی به روم (قسطنطنیه) سفر کرد و بین او و خفاجی دوستی حاصل شد و با هم مکاتباتی داشتند. بعد از مدت نامعلومی به مصر بازگشت و در 1005 یا 1010 در همان جا از دنیا رفت.
تمیمی تألیفاتی داشته که مهم ترین آنها «الطبقات السنیة فی تراجم الحنفیة» در چهار جلد است. وی در این کتاب، بزرگان حنفی اهل رأی و صاحب نظر و بعضی شاعران را به ترتیب حروف معجم معرفی کرده است. بخشی از القاب و انساب را نیز در پایان کتاب آورده و منابع خود را در مقدمه کتاب نام برده است. وی این کتاب را در 989 در فُوَّه و به قولی در 993 در قونیه به پایان رسانده و به سلطان مرادخان تقدیم کرده است.
دانشنامه جهان اسلام، ج 8، ص 219، داود الهامی.
الطبقات السنیة فی تراجم الحنفیة / نوع اثر: کتاب / نقش: نویسنده