تمذر

لغت نامه دهخدا

تمذر. [ ت َ م َذْ ذُ ] ( ع مص ) تباه گردیدن گردکان. || شوریدن دل. || پراکنده شدن شیر. || پاره پاره گردیدن شیر. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).