تلحیج
لغت نامه دهخدا
تلحیج. [ ت َ ] ( ع مص ) درهم کردن و آمیختن خبری را و آشکار کردن خلاف آنکه در دل است. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
تلحیج. [ ت َ ] ( ع مص ) درهم کردن و آمیختن خبری را و آشکار کردن خلاف آنکه در دل است. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).