تفنود

تفنود. [ ت َ ] ( اِ ) نجدت باشد و آن استواری نفس است در مقام خوف به حیثیتی که جزع و فزع بر او غالب نشود. ( برهان ) ( از انجمن آرا ) ( از آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ).