تفصیص
لغت نامه دهخدا
تفصیص. [ ت َ ] ( ع مص ) گشادن چشم و نیک نگریستن مردم. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || سوار کردن نگین بر انگشتری. ( از اقرب الموارد ).
تفصیص. [ ت َ ] ( ع مص ) گشادن چشم و نیک نگریستن مردم. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || سوار کردن نگین بر انگشتری. ( از اقرب الموارد ).