تفریک
واژهٔ تَفریک مصدری عربی و از ریشهٔ «ف ر ک» است که به‌صورت تَفْریک تلفظ می‌شود. این مصدر، بیان‌کنندهٔ مبالغه و شدت در عمل فَرک است. فَرک در زبان عربی به معنای مالش دادن، ساییدن یا ورز دادن چیزی است و تَفریک بر انجام شدید و مداوم این فعل دلالت دارد. در متون کهن لغوی عربی، از جمله در کتاب اقرب‌المُوارِد، معنای اصلی تَفریک همان مبالغه در فَرک ذکر شده است. برای درک دقیق‌تر دامنهٔ معنایی و کاربردهای این واژه، لازم است به مدخل اصلی فَرک در فرهنگ‌های معتبر مراجعه شود، زیرا تَفریک به‌عنوان یک مصدرِ شدتی، معنای خود را از همین ریشهٔ اصلی وام می‌گیرد و گسترهٔ مفهومی آن در ذیل همان مدخل به‌طور کامل توضیح داده می‌شود.
مترادف‌ها
جدایی، تفکیک
متضادها
پیوند، اتحاد، جمع
لغت نامه دهخدا
تفریک. [ ت َ ] ( ع مص )مبالغت در فرک. ( اقرب الموارد ). رجوع به فرک شود.
جمله سازی با تفریک
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در فرآیند تصمیم‌گیری‌های مدیریتی، تفریک میان مسائل شخصی و امور کاری برای حفظ عدالت و کارایی سازمان بسیار حیاتی و ضروری است.
💡 قانون‌گذاران تلاش می‌کنند تا با تفریک دقیق میان جرایم مختلف، عدالت را در اجرای احکام و برخورد با مجرمان رعایت کنند.
💡 برای دستیابی به نتایج علمی دقیق، تفریک میان متغیرهای مستقل و وابسته در طول آزمایش‌های آزمایشگاهی بسیار اهمیت بالایی دارد.
