تفراق

وحدت، اتفاق

تفراق. [ ت َ ] ( ع مص ) پراکنده گردیدن و پریشان شدن و جدا گردیدن. ( منتهی الارب ). ضد تجمع. ( اقرب الموارد ). رجوع به تفرق شود.