تغطش

لغت نامه دهخدا

تغطش. [ ت َ غ َطْ طُ ] ( ع مص ) کوری نمودن و تاریک شدن چشم. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). تاریک گردیدن و ناتوان شدن چشم کسی. ( از اقرب الموارد ).