تعلعل
لغت نامه دهخدا
تعلعل. [ ت َ ع َ ع ُ ] ( ع مص ) دودله شدن و نرم و فروهشته گردیدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ): تعلعل الرجل ُ؛ اضطراب و استرخی. ( اقرب الموارد ).
تعلعل. [ ت َ ع َ ع ُ ] ( ع مص ) دودله شدن و نرم و فروهشته گردیدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ): تعلعل الرجل ُ؛ اضطراب و استرخی. ( اقرب الموارد ).