تعبیق
مترادفها
خوشبو کردن، معطر کردن
لغت نامه دهخدا
تعبیق. [ ت َ ] ( ع مص ) گلو بریدن و ذبح کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج )( ناظم الاطباء ). || برافروختن ( پراکنده ساختن ) بوی خوش. ( از اقرب الموارد ) ( از قطر المحیط ).
جمله سازی با تعبیق
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 عطار در داستانهای خود از تعبیق رایحه گلها در فضای خیال میگوید تا خواننده را به دنیایی از زیباییهای وصفناپذیر ببرد.
💡 در مراسمهای سنتی، تعبیق فضای خانه با رایحه عود و بخور، یکی از آداب مهم برای ایجاد فضایی معنوی در میان مهمانان بود.
💡 شاعر با استفاده از آرایههای ادبی، به نوعی تعبیق معنا در کلمات پرداخته است تا عمق بیشتری به مفهوم اصلی خود ببخشد.