تعاوک

تعاوک. [ ت َ وُ ] ( ع مص ) با هم کارزار کردن و کشش نمودن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). اقتتال. کارزار کردن قوم. ( از اقرب الموارد ).