تعارض قرائات متواتر

توافق، اتفاق

[ویکی فقه] تعارض قرائات متواتر، تنافی میان مدلول قرائات متواتر یک آیه را می گویند.
تعارض قرائات متواتر، به معنای تنافی میان دو قرائت متواتر از یک آیه در حکمی شرعی است.
مثال
مانند: «تعارض دو قرائت ارجلکم» در آیه شریفه: ﴿یا اَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اِذا قُمْتُمْ اِلَی الصَّلاةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَکُمْ وَاَیْدِیَکُمْ اِلَی الْمَرافِقِ وَامْسَحُوا بِرُؤُسِکُمْ وَاَرْجُلَکُمْ اِلَی الْکَعْبَیْنِ﴾، که « حفص »؛ « نافع »؛ « ابن عامر »؛ «کسایی» و عده ای دیگر آن را به «نصب»؛ و « شعبه »؛ « ابن کثیر »؛ « ابوعمرو »؛ « حمزه » و برخی دیگر به « جر » قرائت نموده اند. از این رو، میان فقهای اهل سنت و امامیه اختلاف است؛فقهای امامیه معتقدند «ارجلکم» به «جر» قرائت شده و عطف به «رؤوس» است که در این صورت، بر وجوب مسح دو پا دلالت می کند، ولی فقهای اهل سنت، آن را به «نصب» قرائت کرده اند، که در این صورت، بر وجوب شستن دو پا دلالت می کند.