تطالل

لغت نامه دهخدا

تطالل. [ ت َ ل ُ ] ( ع مص ) گردن دراز کردن تا دور نگرد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به تطاول شود.