تشهل
لغت نامه دهخدا
تشهل. [ ت َ ش َهَْ هَُ ] ( ع مص ) رفتن آب روی است.( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ): تشهل الرجل؛ ذهب ماء وجهه. ( اقرب الموارد ).
تشهل. [ ت َ ش َهَْ هَُ ] ( ع مص ) رفتن آب روی است.( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ): تشهل الرجل؛ ذهب ماء وجهه. ( اقرب الموارد ).