تسفکون

واژه «تَسْفِکُون» از ریشه «سفک» گرفته شده و به معنای «می‌ریزید» یا «جاری می‌کنید» است، اما در کاربرد دقیق و رایج آن در زبان عربی، به‌ویژه در قرآن کریم، بیشتر به معنای «ریختن خون» به کار می‌رود. این فعل، صورت مضارع جمع از «سفک» است و معمولاً خطاب به گروهی استفاده می‌شود. در منابع لغوی آمده است که «سفک» در اصل به معنای ریختن است، خواه خون باشد یا مایعات دیگر. با این حال، بسیاری از لغویان تأکید کرده‌اند که کاربرد اصلی و غالب آن در ریختن خون است. در قرآن و متون دینی، این واژه تقریباً همیشه در معنای خون‌ریزی آمده است. به همین دلیل، برخی دانشمندان لغت آن را مخصوص خون دانسته‌اند. تفاوت آن با واژه «سفح» این است که «سفح» برای ریختن در معنای عام، اعم از خون و غیر خون، استفاده می‌شود. بنابراین، معنای دقیق «تَسْفِکُون» در متون دینی، به‌ویژه قرآن، «خون می‌ریزید» است. این واژه بار معنایی منفی دارد و به عمل ناپسند و گناه‌آلود اشاره می‌کند. پس «تَسْفِکُون» یعنی «شما خون می‌ریزید» یا «اقدام به خون‌ریزی می‌کنید».