تسرط

لغت نامه دهخدا

تسرط. [ ت َ س َرْ رُ ] ( ع مص ) فروبردن چیزی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) بلعیدن چیزی را. ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ). آسان درحلق فرو بردن. ( از متن اللغة ).