تسایف

لغت نامه دهخدا

تسایف. [ ت َ ی ُ ] ( ع مص ) با یکدیگر شمشیر زدن. ( زوزنی ). با هم شمشیر زدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). تضارب با شمشیر. ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ).