لغت نامه دهخدا
ترقن. [ ت َ رَق ْ ق ُ ] ( ع مص ) خضاب کردن به حنا یا بزعفران. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). خضاب کردن با رقان... که زعفران یا حنا باشد. ( از المنجد ). و فی الحدیث: ثلاثة لاتقربهم الملئکة المترقن؛ ای المتلطخ بالزعفران. ( منتهی الارب ).
