تردس
لغت نامه دهخدا
تردس. [ ت َرَدْ دُ ] ( ع مص ) فروافتادن از مکان خود. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ).
فرهنگ فارسی
فرو افتادن از مکان خود.
تردس. [ ت َرَدْ دُ ] ( ع مص ) فروافتادن از مکان خود. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ).
فرو افتادن از مکان خود.