تذیی

لغت نامه دهخدا

تذیی ٔ. [ ت َذْ ] ( ع مص ) پختن گوشت را چنانکه بریان و نیک پخته شود یا از استخوان جدا گردد. ( ازمنتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).