لغت نامه دهخدا
تذاؤب. [ ت َ ءُ ] ( ع مص ) بلباس مانند گرگ شده پوشیدن، برای ناقه تا بر بچه غیر مهربان گردد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( المنجد ) ( اقرب الموارد ). || نرم و مختلف وزیدن باد. || گرفتن چیزی بنوبت. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به تذؤب شود.
