لغت نامه دهخدا
تدهی. [ ت َ دَهَْ هی ] ( ع مص ) ( از «دهَی » ) کار مردمان زیرک و تیزهوش کردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ) ( المنجد ).
تدهی. [ ت َ دَهَْ هی ] ( ع مص ) ( از «دهَی » ) کار مردمان زیرک و تیزهوش کردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ) ( المنجد ).
کار مردمان زیرک و تیزهوش کردن.