تجزیم

این کلمه یک مصدر عربی است که در لغت به چند معنای متفاوت به کار رفته است. مهم‌ترین معنای آن بددل شدن از کاری یا چیزی و در نتیجه عاجز و ناتوان گشتن از انجام آن است. در این کاربرد، تجزیم حالتی از سستی اراده و فروکش کردن توان روحی را بیان می‌کند. از دیگر معانی تجزیم، سکوت ورزیدن و خودداری از سخن گفتن است که بیشتر در متون کهن دیده می‌شود. همچنین در برخی منابع لغوی، «تجزیم» به معنای پر کردن مشک، یعنی ظرف چرمی آب یا مایعات، آمده است. این تنوع معنایی نشان می‌دهد که واژه در بافت‌های گوناگون کاربرد داشته است. در مجموع، تجزیم مفهومی است که یا به ناتوانی و بازماندن از عمل اشاره دارد، یا به خاموشی و امساک، و گاه نیز به عملی عینی مانند پر کردن مشک دلالت می‌کند.