تثعیط

تثعیط. [ ت َ ] ( ع مص ) کوفتن و شکستن. ( شرح قاموس ). کوفتن و ریزه ریزه کردن. ( از قطر المحیط ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ذیل اقرب الموارد ).