تتنیت

لغت نامه دهخدا

تتنیت. [ ت َ ] ( ع مص ) نیکو بافتن. ( ناظم الاطباء ). تَتنِّی ( بصیغه امر مؤنث )؛ یعنی نیکو بباف. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).

نیکو بافتن. یعنی نیکو بباف