تبغم

لغت نامه دهخدا

تبغم. [ ت َ ب َغ ْ غ ُ ] ( ع مص ) بانگ کردن آهو و شتر و گاو دشتی و بز کوهی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).

بانگ کردن آهو و شتر و گاو دشتی و بز کوهی.