تبحج

فرهنگ معین

(تَ بَ حُ ج ُ ) [ ع. ] (مص ل. ) ۱ - فخر کردن، مباهات. ۲ - شادی کردن.

ویکی واژه

فخر کردن، مباهات.
شادی کردن.