تایزی
لغت نامه دهخدا
تایزی. ( اِخ ) یکی از امرای ترک که قبل از فوت امیرتیمور گورکان بحضور او رسید و پس از مرگش به قراقرم رفت و چون قبل از تایزی، تنفور نامی در ختای خروج کرده و آن مملکت را بدست آورده بود،موضعی بتصرف تایزی درنیامد و بعد از اندک زمانی کشته شد. رجوع به تاریخ حبیب السیر چ خیام ج 3 ص 74 شود.
تایزی. ( اِخ ) ابن تولک. از پادشاهان ترک که بعد از فوت تیمورقاآن در الغیورت بر مسند خانی نشست و در دوران حکومت، وی را بیلکتو میخواندند. رجوع به تاریخ حبیب السیر چ خیام ج 3 ص 73 شود.
جمله سازی با تایزی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در ادبیات کلاسیک فارسی، شاعران بارها از تایزی و سرعت حرکت اسبهای جنگجو در میدان نبرد برای توصیف شکوه جنگها استفاده کردهاند.
💡 تایزی و شتاب گرفتن خودروها در جادههای پرشیب و خطرناک، میتواند باعث بروز حوادث ناگواری شود که جان بسیاری از مسافران را به خطر میاندازد.
💡 او با تایزی و عجله به سمت ایستگاه قطار دوید تا مبادا از حرکت آخرین قطار به مقصد مورد نظرش باز بماند.