تأدیم

لغت نامه دهخدا

تأدیم. [ ت َءْ ] ( ع مص ) آمیختن نان را با نانخورش. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ): ادم الخبز؛ بسیار آمیخت نان را با نان خورش. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).