لغت نامه دهخدا
تأتیم. [ ت َءْ ] ( ع مص ) دو راه زن را یک گردانیدن. اتم المراءة تأتیماً. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
تأتیم. [ ت َءْ ] ( ع مص ) دو راه زن را یک گردانیدن. اتم المراءة تأتیماً. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
دو راه زن را یک گردانیدن