لغت نامه دهخدا
تأنیث لفظی. [ ت َءْ ث ِ ل َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) که لفظاً علامت تأنیث داشته باشد همچون فاطمة که معناً نیز مؤنث است و همچون صحراء که فقط در لفظ مؤنث میباشد. رجوع به تأنیث و دیگر ترکیب های آن شود.
تأنیث لفظی. [ ت َءْ ث ِ ل َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) که لفظاً علامت تأنیث داشته باشد همچون فاطمة که معناً نیز مؤنث است و همچون صحراء که فقط در لفظ مؤنث میباشد. رجوع به تأنیث و دیگر ترکیب های آن شود.
که لفظا علامت تانیث داشته باشد.