لغت نامه دهخدا
تأذی. [ ت َ ءَذْ ذی ] ( ع مص ) آزرده شدن. ( منتهی الارب ) ( زوزنی ) ( دهار ) ( آنندراج ) ( فرهنگ نظام ) ( ناظم الاطباء ). رنج کشیدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). اذیت دیدن. ( فرهنگ نظام ). رنجش. رنجیدن. رنجیدگی. رنج بردن.
تأذی. [ ت َ ءَذْ ذی ] ( ع مص ) آزرده شدن. ( منتهی الارب ) ( زوزنی ) ( دهار ) ( آنندراج ) ( فرهنگ نظام ) ( ناظم الاطباء ). رنج کشیدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). اذیت دیدن. ( فرهنگ نظام ). رنجش. رنجیدن. رنجیدگی. رنج بردن.
( تأذی ) (تَ أَ ذّ ) [ ع. ] (مص ل. ) آزرده شدن، آزار دیدن.
اذیت شدن، آزار دیدن، آزرده شدن.
۱- ( مصدر ) آزردن آزرده شدن اذیت دیدن. ۲- ( اسم ) آزردگی.