بیدلک

لغت نامه دهخدا

بیدلک. [ دِ ل َ ] ( اِ مرکب ) مصغر بیدل. عاشق دلباخته:
بیدلکان جان و روان باختند
با ترکان چگل و قندهار.منوچهری.و رجوع به بیدل شود.