بوییدنی

بوییدنی. [ دَ ] ( ص لیاقت ) قابل بوییدن. لایق بوییدن. درخوربوییدن. || مشهوم. ( فرهنگ فارسی معین ).

۱. درخور بوییدن.
۲. هرچیز خوش بو که آن را ببویند.