بویانک

واژه «بویانک» نام گیاهی معطر است که در منابع لغوی و گیاه‌شناسی کهن فارسی از آن یاد شده و برای آن معانی و مصادیق گوناگونی ذکر کرده‌اند. در لغت‌نامه دهخدا و برخی فرهنگ‌های قدیمی مانند آنندراج، بویانک به «کرفس بستانی» اطلاق شده است؛ گیاهی شناخته‌شده که از گذشته در خوراک، طب سنتی و مصارف گیاهی کاربرد فراوان داشته است. برخی منابع نیز آن را گونه‌ای از جعفری معرفی کرده‌اند و در شمار گیاهان خوشبو و خوراکی قرار داده‌اند که به دلیل رایحه مطبوع و خواص سودمند خود از گذشته مورد توجه بوده است. افزون بر این، در کتاب ناظم‌الاطباء، بویانک به گیاه «بومادران» نیز اطلاق شده که از گیاهان دارویی مشهور در طب سنتی به شمار می‌رود. این تفاوت در تعریف‌ها نشان می‌دهد که این نام در دوره‌ها و مناطق مختلف برای چند گیاه نزدیک به هم یا دارای ویژگی‌های مشابه به کار رفته است. وجه مشترک همه این تعاریف، ارتباط بویانک با گیاهان خوشبو، دارویی و سودمند است که در زندگی روزمره و درمان‌های سنتی جایگاه ویژه‌ای داشته‌اند. در متون قدیمی، نام این گیاه بیشتر در زمینه‌های مربوط به خواص درمانی، کشاورزی و شناخت گیاهان آمده است.