لغت نامه دهخدا
بولچ. [ ل َ] ( اِ ) زمین هائی که پیوسته مزروع باشند. ( آنندراج ).زمینی که همیشه در آن زراعت کنند. ( ناظم الاطباء ).
بولچ. [ ل َ] ( اِ ) زمین هائی که پیوسته مزروع باشند. ( آنندراج ).زمینی که همیشه در آن زراعت کنند. ( ناظم الاطباء ).
بولچ ( به صربی: Boleč ) یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Grocka واقع شده است. بولچ ۱۲٫۴۳ کیلومتر مربع مساحت دارد.