بهشتی وار

لغت نامه دهخدا

بهشتی وار. [ ب ِ هَِ ] ( ص مرکب ) چون بهشتی. بهشتی گونه. مانند بهشتیان:
بهشتی دید در قصری نشسته
بهشتی وار در بر خلق بسته.نظامی.

چون بهشتی. و بهشتی گونه. مانند بهشتیان.