برقا برق

لغت نامه دهخدا

برقابرق. [ ب َ ب َ ] ( اِ مرکب ) تلألؤ. درخشش.
- برقابرق شمشیر؛ تلألؤ و درخشش شمشیر.

درخشش برقا برق شمشیر.