بدویه
مترادفها
بدوی، کوچنشین، بیابانگرد
لغت نامه دهخدا
( بدویة ) بدویة. [ ب َ دَ وی ی َ ] ( ع ص نسبی ) مؤنث بَدْوی و بَدَوی. ( از المنجد ). ج، بدویات: و تتخذهما النساء البدویات «امات » لقلائدهن. ( نقودالعربیة ص 95 ).
بدوی، کوچنشین، بیابانگرد
( بدویة ) بدویة. [ ب َ دَ وی ی َ ] ( ع ص نسبی ) مؤنث بَدْوی و بَدَوی. ( از المنجد ). ج، بدویات: و تتخذهما النساء البدویات «امات » لقلائدهن. ( نقودالعربیة ص 95 ).