بدعیار

بدعیار. [ ب َ / ب َ ع َ ] ( ص مرکب ) پول قلب و ناخالص و ناسره و کم عیار:
خانه ای را که چون تو همسایه ست
ده درم سیم بدعیار ارزد.سعدی ( گلستان ).