لغت نامه دهخدا
بحوح. [ ب ُ ] ( ع مص ) گلوگرفته و گران آواز گردیدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). بَحَح.بُحوحَة. بَح. و رجوع به هریک از این مصادر شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟