لغت نامه دهخدا
بادغس. [ غ َ ] ( اِ مرکب ) بادگیر و گذرگاه باد را گویند. ( برهان ). بادگیر بود. ( اوبهی ) ( آنندراج ) ( انجمن آرا ). رجوع به لغات بادرس، بادغد، بادغر، بادغرا، بادغرد، بادغن، بادغند، بادگیر در جای خود شود.
بادغس. [ غ َ ] ( اِ مرکب ) بادگیر و گذرگاه باد را گویند. ( برهان ). بادگیر بود. ( اوبهی ) ( آنندراج ) ( انجمن آرا ). رجوع به لغات بادرس، بادغد، بادغر، بادغرا، بادغرد، بادغن، بادغند، بادگیر در جای خود شود.