لغت نامه دهخدا
بائق. [ ءِ ] ( ع ص ) هالک. || بدی و خصومت آورنده. || سختی و بلارسیده. || یورش کننده. ( از منتهی الارب ). || ستم کشنده. || متاع بائق؛ آنکه ثمن ندارد. ( منتهی الارب ). ما لاثمن له. ( قطر المحیط ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟