ایه 63 سوره هود
در این آیه، خداوند داستان پیامبر صالح (ع) و قوم ثمود را نقل میکند و میفرماید: «قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَآتَانِي مِنْهُ رَحْمَةً فَمَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ عَصَيْتُهُ ۖ فَمَا تَزِيدُونَنِي غَيْرَ تَخْسِيرٍ». صالح خطاب به قوم خود میکند و از آنها میپرسد که اگر او بر دعوی خود دلیلی روشن و معجزهای از طرف خدا داشته باشد و خداوند او را به رحمت خود یعنی مقام نبوت و توانایی انجام معجزات عطا کرده باشد، چه کسی میتواند او را در برابر خشم و قدرت خدا یاری کند.
در این سؤال، پیامبر صالح (ع) به اهمیت توجه به قدرت خداوند و جایگاه انسان در برابر او اشاره میکند. او با بیان اینکه «فَمَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ عَصَيْتُهُ»، نشان میدهد که حتی با داشتن مقام و معجزه، اگر به فرمان خداوند نافرمانی کند، هیچ کسی قادر به نجات او نیست و انسان تنها در برابر خدا مسئول است. این بیان نوعی هشدار به قومش است تا با علم به نشانههای الهی، در مسیر اطاعت و ایمان قرار گیرند.
در نهایت، پیامبر صالح (ع) نتیجه میگیرد که نافرمانی و مخالفت با خداوند جز ضرر و زیان چیزی به انسان نمیافزاید. او میگوید: «فَمَا تَزِيدُونَنِي غَيْرَ تَخْسِيرٍ»، یعنی شما با کفر و مخالفت خود، نه تنها چیزی به او نمیافزایید بلکه تنها باعث کاهش و خسارت روحی و دنیوی خود خواهید شد. این آیه درس مهمی است در زمینه توکل، اطاعت از خدا و توجه به قدرت لایتناهی او و هشدار به کسانی که نشانههای روشن الهی را نادیده میگیرند.
دانشنامه اسلامی
[ویکی اهل البیت] آیه 63 سوره هود. قَالَ یَا قَوْمِ أَرَأَیْتُمْ إِنْ کُنْتُ عَلَیٰ بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّی وَآتَانِی مِنْهُ رَحْمَةً فَمَنْ یَنْصُرُنِی مِنَ اللَّهِ إِنْ عَصَیْتُهُ ۖ فَمَا تَزِیدُونَنِی غَیْرَ تَخْسِیرٍ
صالح گفت: آیا رأی شما چیست اگر من بر دعوی خود معجز و دلیلی از طرف خدا در دست داشته باشم و او مرا از نزد خود رحمتی (مقام نبوت) داده باشد، اگر باز هم فرمان او نبرم در این صورت مرا در برابر (قهر) خدا که یاری تواند داد؟ که شما بر من جز ضرر و زیان چیزی نخواهید افزود.
گفت: ای قوم من! مرا خبر دهید اگر من بر دلیلی روشن از سوی پروردگارم متکی باشم و از سوی خود رحمتی به من عطا کرده باشد، چنانچه از او نافرمانی کنم، چه کسی مرا نجات می دهد؟ پس شما چیزی جز خسارت بر من نمی افزایید.
گفت: «ای قوم من، چه بینید، اگر بر حجتی روشن از پروردگار خود باشم و از جانب خود رحمتی به من داده باشد، پس اگر او را نافرمانی کنم چه کسی در برابر خدا مرا یاری می کند؟ در نتیجه، شما جز بر زیان من نمی افزایید.»
گفت: ای قوم من، چه گویید اگر از پروردگارم حجتی به همراه داشته باشم و او مرا رحمت خویش ارزانی کرده باشد، چه کسی مرا یاری می کند اگر از فرمانش سرپیچی کنم؟ اگر از شما فرمان برم جز به زیان من نخواهید افزود.
گفت: «ای قوم! اگر من دلیل آشکاری از پروردگارم داشته باشم، و رحمتی از جانب خود به من داده باشد (، می توانم از ابلاغ رسالت او سرپیچی کنم)؟! اگر من نافرمانی او کنم، چه کسی می تواند مرا در برابر وی یاری دهد؟! پس، (سخنان) شما، جز اطمینان به زیانکار بودنتان، چیزی بر من نمی افزاید!
He said, "O my people, have you considered: if I should be upon clear evidence from my Lord and He has given me mercy from Himself, who would protect me from Allah if I disobeyed Him? So you would not increase me except in loss.
He said: "O my people! do ye see? if I have a Clear (Sign) from my Lord and He hath sent Mercy unto me from Himself,- who then can help me against Allah if I were to disobey Him? What then would ye add to my (portion) but perdition?