لغت نامه دهخدا
اسفیدمهره. [ اِ م ُ رَ / رِ ] ( اِ مرکب ) آلتی موسیقی از ذوات النفخ. رجوع به سپیدمهره و سفیدمهره شود.
اسفیدمهره. [ اِ م ُ رَ / رِ ] ( اِ مرکب ) آلتی موسیقی از ذوات النفخ. رجوع به سپیدمهره و سفیدمهره شود.
= سفیدمهره
آلتی از موسیقی از ذوات النفخ است: طبل و بوق و کوس و صنج بزدند و اسپید مهره را باد در دمیدند و عالم بلرزید.