ایه 224 سوره بقره

ایه 224 سوره بقره

آیه 224 سوره بقره می‌فرماید: «وَلَا تَجْعَلُوا اللَّهَ عُرْضَةً لِأَیْمَانِکُمْ أَنْ تَبَرُّوا وَتَتَّقُوا وَتُصْلِحُوا بَیْنَ النَّاسِ ۗ وَاللَّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ». معنای این آیه این است که انسان‌ها نباید نام خدا را وسیله یا بهانه‌ای برای سوگندهای خود قرار دهند تا با آن از انجام وظایف نیکی، تقوا و اصلاح میان مردم بازایستند. به عبارت دیگر، سوگند خوردن نباید مانعی برای نیکوکاری و پرهیزکاری شود و انسان نباید با استفاده از خداوند، خود را از انجام کارهای خوب مبرا کند. این آیه هشدار می‌دهد که سوء استفاده از نام خدا برای توجیه رفتارهای ناپسند و یا ترک مسئولیت‌های اخلاقی و اجتماعی ممنوع است. خداوند در این آیه به عنوان «شنوا و دانا» معرفی شده است، یعنی او از نیت‌ها، سوگندها و اعمال انسان‌ها آگاه است. آیه 224 سوره بقره تأکید دارد که ایمان واقعی با عمل صالح همراه است و نباید با سوگندهای ظاهری، مسئولیت اجتماعی و اخلاقی نادیده گرفته شود. این آیه به انسان‌ها یادآوری می‌کند که پرهیزکاری و اصلاح بین مردم هدف اصلی دین است و نباید وسیله‌ای برای دور زدن اخلاق شود. همچنین تأکید شده که خداوند قادر است حقیقت نیت‌ها را تشخیص دهد و هیچ عملی پنهان از دید او نیست.

دانشنامه اسلامی

[ویکی اهل البیت] آیه 224 سوره بقره. وَلَا تَجْعَلُوا اللَّهَ عُرْضَةً لِأَیْمَانِکُمْ أَنْ تَبَرُّوا وَتَتَّقُوا وَتُصْلِحُوا بَیْنَ النَّاسِ ۗ وَاللَّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ
و زنهار نام خدا را هدف سوگندهای خود مکنید تا (با این سوگندهای راست و دروغ) از حقوقی که مردم را بر شماست برائت جوئید و خود را نیکوکار و پرهیزکار قلمداد کنید و مصلح میان مردم جلوه دهید؛ و خدا (راست و دروغ و نیک و بد را) شنوا و داناست.
و خدا را در معرض سوگندهایی که می خورید قرار ندهید، که نیکی نکنید، و تقوا پیشه نسازید، و میان مردم آشتی ندهید و خدا شنوا، داناست.
و خدا را دستاویز سوگندهای خود قرار مدهید، تا از نیکوکاری و پرهیزگاری و سازش دادن میان مردم، و خدا شنوای داناست.
خدا را وسیله سوگندهای خویش قرار مدهید تا از نیکوکاری و تقوی و اصلاح در میان مردم بازایستید، که خدا شنوا و داناست.
خدا را در معرض سوگندهای خود قرار ندهید! و برای اینکه نیکی کنید، و تقوا پیشه سازید، و در میان مردم اصلاح کنید (سوگند یاد ننمایید)! و خداوند شنوا و داناست.
And do not make Allah an excuse against being righteous and fearing Allah and making peace among people. And Allah is Hearing and Knowing.
And make not Allah's (name) an excuse in your oaths against doing good, or acting rightly, or making peace between persons; for Allah is One Who heareth and knoweth all things.