ایه 19 سوره فاطر

آیه ۱۹ سوره فاطر می‌فرماید: «وَمَا یَسْتَوِی الْأَعْمَیٰ وَالْبَصِیرُ» و معنی آن این است که هرگز نابینا و بینا یکسان نیستند. در این آیه «الأَعْمَى» به معنای کسی است که از نظر ایمان، شناخت و بصیرت معنوی کور است و راه حق را نمی‌بیند. «الْبَصِیر» به کسی اطلاق می‌شود که دارای بینایی روحی و شناخت حقیقت است و قادر به درک راه درست و هدایت الهی است. این آیه نشان می‌دهد که تفاوت میان انسان‌های هدایت‌شده و گمراه، صرفاً در سطح ظاهری یا جسمانی نیست، بلکه در بصیرت و بینش آنهاست. آموزه آیه بر اهمیت شناخت، ایمان و درک درست از حقایق دینی و اخلاقی تأکید دارد و آن را معیار تمایز انسان‌ها معرفی می‌کند. پیام آیه این است که نمی‌توان ارزش و جایگاه انسان‌ها را برابر دانست، چرا که هدایت و فهم معنوی افراد متفاوت است. «وَمَا یَسْتَوِی الْأَعْمَیٰ وَالْبَصِیرُ» تأکید دارد که تفاوت میان روشن‌بینی و ظلمت فکری، نتیجه مستقیم باورها و شناخت انسان است.